اخرین قطره ی اشک -

دل نوشته های من...


	درباره وبلاگ سلام... من مجید 19ساله اهل شهر پایتخت تاریخ و تمدن ایران امیدوارم از وبلاگ خوشتون بیا. نظر دادن شما نشانه لطف داشتن به بنده است پس لطفطون رو از بنده دریغ نکنید.. منوی اصلی صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو مطالب عناوین مطالب وبلاگ آرشیو مطالب اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 پیوندها ارزوی تنهایی من...۩۞۩ ارتباط و زندگی ۩۞۩ بهترین درس زندگی عاشق ترین رویا صداقت...يه دوست دلشكسته RSS Powered By BLOGFA.COM


	سلام ببخشید اگه نبودم.... یه مقدار دنبال کارهای انتخاب واحد دانشگاه بودم. دوستان به ما لطف داشتن برای ما شعر های قشنگی فرستادن منم یکی از اونارو براتون گذاشتم... منتظر شعر های قشنگتون هستیم... در گورستاني متروک ... که ديگر هرگز ... مرده اي در آن دفن نمي شود ... زنده ها ... با قدمهايي رنگين از علف ... به روي تپه مي آيند تا ... نوشته هاي روي سنگهاي قبر را بخوانند ... گورستان هنوز زنده ها را به سوي خود مي کشد ... اما ديگر هرگز مرده اي به آنجا نمي آيد ... و اين اشعار همه جا به چشم مي خورد : آنهايي که امروز ... زنده به اينجا مي آيند ... تا سنگها را بخوانند و باز گردند ... فردا مرده خواهند آمد ... تا بمانند ... سنگ قبرها ... که اينچنين با يقين از مرگ سخن مي گويند ... هميشه در حيرت اند ... که چرا ديگر هرگز ... مرده اي از راه نمي رسد ... و پرهيز و امتناع مردم از مردن براي چيست ؟ آسان ميتوان شوخ طبعي کرد ... و به سنگها گفت : مردم از مردن بيزارند ... و ديگر هرگز نمي ميرند ... به گمانم آنها اين دروغ را باور مي کنند ... سنگهاي قبر ... در گورستاني متروک ... که ديگر هرگز مرده اي در آن دفن نمي شود. \|+\| نوشته شده توسط ارزو در پنجشنبه هجدهم مهر 1387 \|